ul. Nenufarów 8, 04-958 Warszawa

tel.: 22 872 15 24, kom.: 608-152-688

e-mail: aniolkowo@gmail.com

Integracyjne Językowe
Przedszkole Montessori
 

Obszary Edu

Podstawowym celem nauczania w przedszkolu Montessori „ANIOŁKOWO” jest wspieranie wszechstronnego rozwoju osobowości dzieci i ich integracja społeczna.

OBSZARY EDUKACYJNE REALIZOWANE W PRZEDSZKOLU ANIOŁKOWO

I OBSZAR EDUKACJI SPOŁECZNEJ …
II OBSZAR EDUKACJI ZDROWOTNEJ …
III OBSZAR EDUKACJI RUCHOWEJ …
IV OBSZAR EDUKACJI PRZYRODNICZEJ …
V – VI OBSZAR EDUKACJI W ZAKRESIE MOWY I MYŚLENIA ORAZ PRZYGOTOWANIA DO PISANIA I CZYTANIA …
VII OBSZAR EDUKACJI MATEMATYCZNEJ …
VIII OBSZAR EDUKACJI KULTURO-ESTETYCZNEJ …
IX OBSZAR EDUKACJI MUZYCZNEJ …
X OBSZAR EDUKACJI TECHNICZNEJ …
XI OBSZAR EDUKACJI KOMUNIKACYJNEJ …

I OBSZAR EDUKACJI SPOŁECZNEJ

Rodzina jest najważniejszym środowiskiem wychowawczym dla dziecka, to właśnie w niej przygotowuje się do życia;

uodparnia na niepowodzenia,
uczy się odpowiedzialnego podejmowania zadań,
zdobywa pierwsze umiejętności współżycia z innymi.

Dziecko do pełnego swojego rozwoju potrzebuje także innych.

Przedszkole Aniołkowo wypełnia tę potrzebę i dba o właściwą postawę dziecka poprzez zaplanowane działania w grupie:

Przedszkolak przebywając w grupie, poznaje zwyczaje, zasady i reguły w niej obowiązujące, uczy się ich przestrzegania.

Wiek przedszkolny to okres kształtowania się pierwszych postaw moralnych – zdobywanie informacji o tym, co dobre, a co złe odbywa się poprzez obserwację i gromadzenie własnych doświadczeń w trakcie kontaktów społecznych.
Dziecko poznaje swoje najbliższe otoczenie, zdobywa nowe umiejętności współżycia i współpracy – tworzy więzi ze środowiskiem.
Stopniowo zauważa, że człowiek poprzez swoje działanie może zmieniać otoczenie.
Uczy się rozumieć wartość pracy innych i szanować ją.
Kształtuje swoją postawę patriotyczną, poznając swoją ulicę, swoje miasto. Od rzeczy i spraw najbliższych, do dostrzegania i rozumienia tego, co ważne dla całego kraju.
Zapoznaje się z prostymi wydarzeniami historycznymi, a także interesuje się aktualnymi sprawami dziejącymi się w naszym kraju. Poznają ludzi, którzy byli sławnymi Polakami – uczy się być z nich dumni.
< < < < < powrót do początku strony

II OBSZAR EDUKACJI ZDROWOTNEJ

Obszar ten zajmuję się realizacją treści dotyczących poznawania sposobów radzenia sobie w sytuacjach zagrażających własnemu zdrowiu i bezpieczeństwu, jak również profilaktyką zdrowotną.

Podczas realizacji tych treści najważniejsze jest, uczenie pewnych umiejętności – jak postępować, jak bronić się, jak opanować emocje.

Przedszkole uczy oceniać okoliczności i elementy niebezpieczeństwa, ustalać plan działania itp., uczy się także, jak „unikać” niebezpiecznych sytuacji lub jak z nich wybrnąć.

W toku działań nauczyciela promującego zdrowy styl życia dziecko poznaje czynniki zagrażające zdrowiu, przyczyny powstawania niektórych chorób i sposoby ich zapobiegania. Uczy się, jak unikać sytuacji wpływających niekorzystnie na jego zdrowie i poznaje sposoby przeciwdziałania ich skutkom.

Ostatnim ważnym czynnikiem wpływającym na zdrowie dziecka jest przebywanie jak najczęściej na świeżym powietrzu.

Ruch, zabawy, bezpośredni kontakt z przyrodą mają na celu hartowanie, rozwijanie sprawności fizycznej, dostarczają radości, kształtują zalążki przyszłej postawy propagatora aktywnego stylu wypoczywania. Do zadań przedszkola należy wdrażanie dzieci do kulturalnego spożywania posiłków, co bezpośrednio związane jest z opanowaniem nawyków higieniczno-kulturalnych.

Nawyki wiążą się bezpośrednio z nauką samodzielności, dbałości własny, estetyczny wygląd, zachowaniom czystości i porządku.

< < < < < powrót do początku strony

III OBSZAR EDUKACJI RUCHOWEJ

Oprócz zorganizowanych form ruchu, dzieci mają własne, dowolne zabawy ruchowe.

Realizują w nich swoje pomysły, wykorzystują doświadczenia, poszukują sposobów wyrażania emocji i aktywności ruchowej. Podczas zabaw dowolnych mają okazję do sprawdzania swoich możliwości w zakresie ruchu. Zabawy te dają dzieciom swobodę, zapewniają spontaniczność.

Zorganizowane zabawy opierają się, w każdej grupie na: zabawie ruchowej, ćwiczeniach gimnastycznych; zabawach i ćwiczeniach w terenie oraz zabawach i ćwiczeniach o charakterze sportowym (charakter zajęć zależy od wieku dziecka, co wiąże się z budową kośćca).

< < < < < powrót do początku strony

IV OBSZAR EDUKACJI PRZYRODNICZEJ

Świat przyrody – piękny, fascynujący i tajemniczy – częścią tego świata jest także człowiek. Świat ten dostarcza nam pozytywnych emocji, cieszy i wzrusza, wzbudza zainteresowanie, podziw i szacunek, świat pozornie odkryty, a jednak wciąż na nowo odkrywany.

Celem edukacji przyrodniczej w przedszkolu jest zbliżenie dziecka do tego świata, ukształtowanie właściwego, opiekuńczego stosunku do roślin i zwierząt, doprowadzenie do zrozumienia stanowiska i roli człowieka w przyrodzie.

Poznawanie przyrody dostarcza dziecku wiele możliwości przeżywania nowych doznań i wzbogacania wiedzy, sprzyja także rozwojowi umysłowemu i emocjonalnemu, wpływa na rozwój osobowości – kształtuje cechy charakteru (wytrwałość, opiekuńczość…), potrzeby, zainteresowania.

Wpływa również na rozwój uczuć estetycznych, dziecko uczy się odczuwania i podziwiania piękna przyrody, a także uzewnętrzniania tych uczuć.

Podstawowym zadaniem nauczyciela jest dostarczenie dziecku możliwości poznawania przyrody poprzez aktywny i bezpośredni kontakt z nią i jej zjawiskami.

Dziecko :

ogląda,
szuka,
zbiera,
porządkuje,
porównuje,
mierzy,
liczy,
obserwuje,
bada i
eksperymentuje.

Tylko dzięki tym działaniom ma szansę w pełni poznać otaczający je świat. Obserwując przyrodę, dziecko dokonuje szeregu operacji umysłowych, takich jak: analiza, synteza, porównywanie, poszukiwanie cech różniących i wspólnych, aż wreszcie dochodzi do uogólnienia.

W zależności od pory roku, pogody itp. nauczyciel wskazuje zjawiska lub przeprowadza eksperymenty związane zarówno z przyrodą ożywioną, jak i nieożywioną.

< < < < < powrót do początku strony

V – VI OBSZAR EDUKACJI W ZAKRESIE MOWY I MYŚLENIA ORAZ PRZYGOTOWANIA DO PISANIA I CZYTANIA

Kształcenie języka obejmuje rozwijanie mowy powiązanej i umiejętność prowadzenia rozmowy, dbałość o bogactwo słownika, poprawność gramatyczną i wyrazistość wypowiedzi.

Praca nad myśleniem obejmuje rozwijanie czynności umysłowych, które nazywamy operacjami myślowymi, należą do nich: analiza, synteza, porównywanie, klasyfikowanie, abstrahowanie i uogólnienia.

Dziecko uczy się myśleć, mówić, słuchać i rozumieć w kontaktach z rówieśnikami i osobami dorosłymi.

Dziecku łatwiej jest skupić się na mówieniu, niż na słuchaniu i rozumieniu innych, a zatem, aby nauczyło się słuchać, musi przedtem samo doświadczyć bycia słuchanym i rozumianym, powinno odczuć, że dorosły z wielką uwagą odbiera to, co ono ma do przekazania i reaguje na treść tej wypowiedzi.

Pytania i sytuacje problemowe wyzwalają w dziecku aktywność poznawczą i zainteresowanie, a wraz z nimi chęć do wypowiadania własnych myśli i podawania propozycji rozwiązań.

Powinno ono mieć także okazję do zadawania pytań, gdyż za pomocą słów dziecko wyraża swój wewnętrzny świat, który staje się coraz bogatszy dzięki zdobywaniu nowych doświadczeń i nowych informacji.

Poprawna wymowa uwarunkowana jest prawidłowym funkcjonowaniem aparatu oddechowego, słuchowego i artykulacyjnego. Szczególne znaczenie w pracy nad kształtowaniem prawidłowej wymowy mają ćwiczenia usprawniające mięśnie narządów mowy, ćwiczenia oddechowe, słuchowe..

Przygotowanie do pisania i czytania jest tylko jednym z wielu, ale nie jedynym kryterium osiągnięcia gotowości do rozpoczęcia nauki w klasie I szkoły podstawowej.

W przygotowaniu do nauki czytania bardzo ważne są wszelkie ćwiczenia słuchowe odnoszące się do słuchu fizycznego (odbieraniem bodźców słuchowych docierających do ucha i uwarunkowany prawidłowym działaniem narządu słuchu), muzycznego i językowego (wrażliwość na dźwięki mowy ludzkiej).

Funkcje decydujące o gotowości do pisania doskonalą się w ciągu kolejnych lat pobytu dziecka w przedszkolu. Występują w wielu zabawach, zajęciach, grach i ćwiczeniach o charakterze ogólnorozwojowym.

Związane są z dojrzałością umysłową, fizyczną i emocjonalno-społeczną. Większość sprawności warunkujących przygotowanie do pisania ma także wpływ na poziom umiejętności związanych z przygotowaniem do czytania.

Istnieje bowiem wiele elementów wspólnych, ważnych zarówno dla nauki pisania, jak i dla nauki czytania.

O przygotowaniu do pisania decyduje poziom sprawności ruchowej, manualnej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, orientacji przestrzennej, lateralizacji, spostrzegawczości, analizy i syntezy wzrokowej oraz wielu innych czynników. Szczególną rolę odgrywają wszelkie czynności manualne, w tym działania plastyczne, techniczne i konstrukcyjne.

W zabawach i ćwiczeniach przygotowujących do pisania uwzględnia się własne inwencje twórcze dziecka, a obok tego odwzorowanie, jako sprawność szczególnie ważną w późniejszej nauce pisania.

Pisanie liter nie polega bowiem na tworzeniu dowolnych znaków, lecz na dokładnym odwzorowaniu linii o określonym kształcie i prowadzeniu jej w wyznaczonym kierunku.

< < < < < powrót do początku strony

VII OBSZAR EDUKACJI MATEMATYCZNEJ

Edukacja matematyczna przedszkolaków Aniołkowa jest wtopiona w ich całodzienne zajęcia, są to działania zmierzające do rozwoju umysłowego dziecka, albowiem procesy intelektualne, od których zależą sukcesy w uczeniu się matematyki, mają szerszy zakres.

Służą do zdobywania:

– orientacji w schemacie własnego ciała i w przestrzeni,
– poznawania figur geometrycznych,
– cech wielkościowych przedmiotów,
– określania ciężaru przedmiotów,
– pojemności naczyń,
– przyswajania pojęcia czasu,
– klasyfikowania i tworzenia wszelkich pojęć,
– przewidywania skutków czy sprawnego liczenia nie tylko przy rozwiązywaniu zadań matematycznych.

< < < < < powrót do początku strony

VIII OBSZAR EDUKACJI KULTURO-ESTETYCZNEJ

Tradycje, zwyczaje i sztuka ludowa jest częścią historii i kultury narodowej.

Poznawanie podobieństw i różnic w obyczajach i sztuce ludowej zbliża dziecko do odczuwania wspólnoty z całym narodem, a jednocześnie pokazuje, jak wielka jest różnorodność i bogactwo wytworów myśli i rąk naszych przodków.

Jednym z celów pracy z dzieckiem w przedszkolu jest umożliwienie mu aktywnego poznawania świata zgodnie z jego potrzebami, zainteresowaniami i dążeniami.

W poznawaniu powinny uczestniczyć wszystkie zmysły, żeby móc ciekawie i twórczo wypowiedzieć się o tym, co nas otacza, najpierw musimy to poznać i przeżyć.

Dbamy, by w najbliższym otoczeniu dziecka był zawsze ład i porządek.
Twórczość plastyczna jest jedną z ważniejszych form działalności dziecka.
Ważne jest, aby zapewnić dziecku możliwość swobodnej i twórczej wypowiedzi. Sprzyja to bowiem aktywizowaniu myślenia, przyczynia się do rozwoju samodzielności, refleksyjności i pomysłowości.

< < < < < powrót do początku strony

VIII OBSZAR EDUKACJI KULTURO-ESTETYCZNEJ

Tradycje, zwyczaje i sztuka ludowa jest częścią historii i kultury narodowej.

IX OBSZAR EDUKACJI MUZYCZNEJ

Aktywność muzyczna dziecka wyraża się w;

śpiewie,
ruchu,
grze na instrumentach,
rysunku,
teatralizacji.

Ruch przy muzyce wpływa korzystnie nie tylko na rozwijanie dyspozycji muzycznych, ale na rozwój ogólny.

Przeżycia związane z odbiorem muzyki mają duży wpływ na rozwój emocjonalny i estetyczny.

Słuchanie muzyki pobudza rozwój analizatora słuchowego, koncentrację uwagi, pamięć muzyczną i pozamuzyczną.

Bezpośredni kontakt z instrumentem wyzwala aktywność, rozwija wyobraźnię muzyczną i inwencję twórczą.

Poprzez grę dziecko kształci poczucie rytmu, wrażliwość na barwę, uczy się różnicowania wysokości dźwięku oraz prowadzenia linii melodycznej.

Jest to również dobre ćwiczenie rozwijające sprawność manualną dzieci.

W przedszkolu obok instrumentów muzycznych wykorzystywane są również dostępne dziecku przedmioty oraz samo ciało.

< < < < < powrót do początku strony

X OBSZAR EDUKACJI TECHNICZNEJ

Edukacja techniczna przygotowuje dziecka do korzystania z wszelkich udogodnień w sposób bezpieczny i mądry.

Przedszkole daje dziecku wiele możliwości, by stawał się badaczem, odkrywcą i w końcu sam twórcą.

Początkiem edukacji technicznej jest także uświadomienie dziecku zasad dobrej pracy;

wyznaczenie jasnego celu,
planowanie kolejnych etapów wykonywanych zadań,
dążenie do ukończenia podjętej pracy
organizację warsztatu pracy,
przemyślany i logiczny dobór materiałów i narzędzi,
oszczędne gospodarowanie materiałami,
utrzymywanie porządku podczas pracy i
sprzątanie po jej zakończeniu.
< < < < < powrót do początku strony

XI OBSZAR EDUKACJI KOMUNIKACYJNEJ

Celem edukacji komunikacyjnej jest kształtowanie umiejętności bezpiecznego zachowania się dziecka na drodze;

poznanie i przestrzeganie podstawowych zasad bezpiecznego poruszania się po drogach przez pieszych,
poznawanie skutków niewłaściwych zachowań i
kształtowanie umiejętności ich przewidywania,
radzenie sobie w sytuacjach niebezpiecznych na drodze.

Komunikacja to również podróżowanie, tak więc w przedszkolu dziecko poznaje różnorodne środki lokomocji lądowej, wodnej i powietrznej, uczy się je rozpoznawać, nazywać, określać charakterystyczne cechy.

Jednocześnie dziecko poznaje zasady bezpiecznego i kulturalnego zachowania w środkach komunikacji publicznej, żeby nie zakłócać spokoju kierowcy i współpasażerom.

< < < < < powrót do początku strony